W czwartek, 12 lutego 2026 roku o godzinie 9:30, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) ogłosi wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów hipotecznych opartych na wskaźniku WIBOR. Orzeczenie to może stać się punktem zwrotnym dla interpretacji obowiązków informacyjnych banków oraz przejrzystości umów o zmiennym oprocentowaniu.
Kontekst postępowania przed Trybunałem
Sprawa o sygnaturze C-471/24 (J.J. przeciwko PKO BP S.A.) trafiła do Luksemburga na skutek pytań prejudycjalnych zadanych przez Sąd Okręgowy w Częstochowie. Kluczowym zagadnieniem jest ustalenie, czy klauzule umowne odsyłające do stawki referencyjnej WIBOR mogą być badane pod kątem abuzywności (nieuczciwego charakteru) na gruncie unijnej dyrektywy 93/13 o ochronie konsumentów.
Wyznaczenie terminu ogłoszenia wyroku kończy okres spekulacji co do dalszego toku postępowania, zwłaszcza w obliczu faktu, że niektóre podobne pytania z innych sądów były w ostatnich miesiącach wycofywane w następstwie ugód lub zakończenia procesów na szczeblu krajowym.
Opinia Rzecznika Generalnego: Dwa aspekty sporu
Istotnym punktem odniesienia przed ogłoszeniem wyroku jest opublikowana 11 września 2025 r. opinia Rzecznik Generalnej TSUE, Laili Mediny. Przedstawiła ona wyważone stanowisko, które analizowane jest przez obie strony sporu:
- Status wskaźnika: Rzecznik wskazała, że sama metoda ustalania indeksu WIBOR, regulowana przez przepisy nadzorcze, nie powinna być kwestionowana w procesach cywilnych.
- Obowiązki informacyjne: Jednocześnie podkreślono, że banki mają obowiązek w sposób jasny i zrozumiały informować konsumentów o ryzyku zmiennej stopy procentowej. Sąd krajowy ma za zadanie zbadać, czy przekazane informacje pozwalały przeciętnemu konsumentowi oszacować konsekwencje ekonomiczne zawartej umowy.
Statystyka i skala zjawiska
Zainteresowanie weryfikacją umów złotowych systematycznie rośnie. Według dostępnych danych, w 2024 roku do polskich sądów wpłynęło 1941 spraw dotyczących WIBOR-u, natomiast w ciągu trzech kwartałów 2025 roku liczba ta wzrosła o 62%, przekraczając 3000 nowych pozwów. Choć liczba ta jest mniejsza niż w przypadku spraw frankowych, dynamika przyrostu nowych postępowań świadczy o dużej wadze problemu dla rynku finansowego.
Monitorowanie sytuacji przez zespół Legarti
Dynamiczny rozwój orzecznictwa oraz nadchodzący wyrok TSUE wymagają stałej analizy prawnej i śledzenia zmieniających się linii orzeczniczych.
Zespół Legarti na bieżąco monitoruje postępy w sprawie C-471/24 oraz analizuje argumentację prezentowaną przed Trybunałem. Nasze działania koncentrują się na weryfikacji wpływu przyszłego wyroku na sytuację prawną kredytobiorców w Polsce. W zależności od ostatecznego rozstrzygnięcia, będziemy dostosowywać nasze analizy do wytycznych przedstawionych przez TSUE, aby zapewnić rzetelną ocenę ryzyk i korzyści płynących z ewentualnych działań prawnych.
Obecnie skupiamy się na badaniu standardów informacyjnych stosowanych w umowach kredytowych z różnych lat, co pozwoli na precyzyjne określenie statusu danej umowy po ogłoszeniu lutowego wyroku.
Co dalej z kredytami złotowymi?
Wyrok z 12 lutego 2026 r. dostarczy sądom powszechnym wiążących wytycznych. Niezależnie od tego, czy Trybunał przyjmie interpretację bardziej rygorystyczną dla sektora bankowego, czy też utrzyma dotychczasowy status quo, orzeczenie to uporządkuje sytuację prawną setek tysięcy osób spłacających kredyty hipoteczne w PLN.